_

 
       

 

 
       

 صفحه‌‌ی شعر هفته نامه‌‌ی ایرانیان (چاپ واشینگتن دی. سی )

 
           
       

گزینه‌‌ی صمصام کشفی

 
       

 

 
 

 

 

 

 
 

هفته نامه‌‌ی ایرانیان جمعه ها  منتشر می شود

   

 شماره‌ی ۶۷۳ ـ جمعه ۲ اسفند ۱۳۹۲

  No. 673 - Friday 21 February 2014

 
 

 

 

 
 

 تارنمای صمصام کشفی

   

 

 

تماس با صفحه‌‌ی شعر


 



سیمین بهبهانی

ارهاب 

 

گوشه‌ی چشمم ستاره‌یی‌ست

دیده ای آن را ؟

ندیده ام

حبّه‌ی انگور از آسمان

دست فرا برده ، چیده ام

حبّه‌ی انگور از آسمان ؟

پس تو زمین را ندیده‌ای

 بستر خون است و آتش است

 این که در او آرمیده‌ام

 گوشه‌ی چشم مرا ببین

 خنجر بهرام سرخ از اوست

 روی زمین از چکیده‌هاش

 نقشه ی دریا کشیده‌ام

 گریه‌ی خون˙بار توست ؟

 نه

 بحر گدازان دوزخ است

 من همه شب در گدازه‌هاش

 همچو حبابی تپیده‌ام

 دود جسد ها ز روی خاک

 تا دل افلاک می دود

 رقص کنان در فضای آن

 سایه‌ی ابلیس دیده‌ام

 پیش نگاه‌ام تمام شب

 چشم ز وحشت دریده‌یی‌ست

 از دل آوار هر سحر

 جیغ جنون‌زا شنیده‌ام

 دست تو انگور چیده است

 از دل من خون چکیده است

 گر تو بهشت آفریده‌ای

 من به جهنم رسیده‌ام


 

حسنا صدقی

غربت...!

 

از خیابان‌هایی که پرسه می‌زنند در خیالم

تا خواب‌هایی که هر شب خراب!

غربت روزهای نیامده

مرا مرور می کند

تا میدان‌هایی که دور می‌زنند

دور شدنم را از هوایی که من !

من که از هوای بی هوا شدن هراس . . .

هراس از هوای من پر است

و هوای من از هراس!

 

رشته‌های سرزمینم را تک تک به تو

تو را به رشته‌های سرزمینم

 

کجای این جغرافیای وهم آور خانه‌ی من است؟

نفس‌ها و هق هق مدام که هیچ!

 

اسفند ۱۳۸۷


 


عیدی نعمتی

سه شعر

 

۱

تاریکی که سایه می‌گسترد

می‌آید

از پنجره

از در

از روزنه‌های خیال

روی نبض شراب

روی زخم شب

و باد از پس پلک یاد می‌وزد

در مهتابی

تو را می جویم

در سپیدمان گم در مه

توی مردمک هایت

چند ماهی به خواب رفته‌اند

پس پلک‌ات چند رویا به غارت

پُر از همیشه‌ی تو

تاریکی که سایه می گسترد

باد از پس پلک یادها می‌وزد .

 

 

۲

زاده شدن به بهمن  و

دخیل به دندان گرگ

ما

بی چراغ

از زمستان‌های بسیاری گذشتیم

و در هوای آرزویی پیر

 تمام راه را

با دهان باز و

چشمان بسته

تا میدان های تیر دویدیم

و با ردی از خون و خاطره

از تابستان‌های بسیاری گذشتیم

برای یک دم تماشای زیبایی

برای دیدن سپیده دم

بی دغدغه ی ناگهانی رگباری .

زاده شدن به بهمن و

دخیل به دندان گرگ .

 

۳

باران می بارد

پیراهن سفید

شال آبی

دو لیوان قهوه روی میز

یک صندلی‌ی خالی

شاید تو در پشت وقت‌های نیامده مانده‌ای .

فردا شب

با دو لیوان قهوه

یک صندلی‌ی خالی

منتظر می‌مانم

حالا خیال می دهم به باران پشت شیشه

           
       

بالای صفحه

 
       

   qبرای دیدن بخش صُحبَتِ گُل (نمونه‌هایی از شعر کلاسیک پارسی) این جا را کلیک کنید   q

 
         

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

         
       

صفحه‌‌ی شعر هفته نامه‌‌ی ایرانیان

 ( بخش دوم، شعر کهن )

 

 
       

گزینه‌‌ی صمصام کشفی

 
           
       

 شماره‌ی ۶۷۳ ـ جمعه ۲ اسفند ۱۳۹۲

  No. 673 - Friday 21 February 2014

 
 

در گلستانه

   

صُحبَتِ گُل

 
           
 

 هفته نامه‌‌ی ایرانیان

(چاپ واشینگتن دی. سی)

جمعه ها  منتشر می شود



   

 

فوجی‌ی نیشابوری

ملا مقیم مقیما فوجی‌ی نیشابوری

[سده‌ی یازدهم ‌‌قمری / ۱۷میلادی]

 

۱

پیش بدنامان به نیکی نگذرد نامم هنوز

تشت رسوایی نیافتاده‌ست از بامم هنوز

زینت فتراک آن ترک شکار افکن شدم

چشم در دنبال دارد حلقه‌ی دامم هنوز

داغ نومیدی نکرد افسرده‌ام از وصل او

سوختم صد بار و در اندیشه‌ی خامم هنوز

نشأه می یابم ولی صاف از کدورت نیستم

پرتو ساقی نیافتاده‌ست در جامم هنوز

عمر صرف مرغ عشرت کردم و صیدم نشد

این کبوتر می‌رهد از گوشه‌ی بامم هنوز

می، نمی‌گیرم به لب، فوجی اگر زهر است زهر

لذت خونابه‌ی دل هست در کامم هنوز

 

۲

در چاه غم به سلسله‌ی آه می‌روم

بنگر به ریسمان که در چاه می‌روم

دل داده‌ام ز دست به هر جا که می‌رود

همچون ستاره در پی‌ی آن ماه می‌روم

ضعف‌ام ز بس که بر اعضا نهاده است

چون می‌روم ز خویش به یک ماه می‌روم

در خواب هم به کوی توام گریه می‌برد

چون سیل واکشیده‌ام و راه می‌روم

فوجی شتاب دارم و دل مانده در قفا

گاه انتظار می کشم و گاه می‌روم


 

غنی‌ی کشمیری

ملا محمد طاهر غنی‌ی کشمیری

( شاعر پارسی‌گوی کشمیر)

[سده‌ی یازدهم ‌‌قمری / ۱۷ میلادی]


۱

ما بلبلان بلند نسازيم خانه را

 خوش کرده‌ايم خانه‌ی يک آشيانه را

 سنگين‌دل است هر که به ‌ظاهر ملايم است

 پنهان درون پنبـه نگر پنبه دانه را

 شد سنگ آستانه‌ی دين هر بتي که بـود

 کافر بيا و سجده کن اين آستانه را

 روزي که گل ز باغ به‌ غارت برد خزان

 بلبل به ‌باد ده سبدِ آشيانه را

 انديشه گر ز تنگي‌ی گورت بود غني

 در زنده‌گي ز خاک برآور خزانه را

 

>>>>>>>

 

ذبیح یزدی

ملا اسماعیل ذبیحی (ذبیح) یزدی

[ پایانه‌ی سده‌ی یازدهم ‌‌قمری / ۱۷ میلادی ]

 

۱

عشق پنهان به دل چه سان باشد

شعله در پرده چون نهان باشد

بی محبت ممان که در عالم

حاصل زنده‌گی همان باشد

خواه پروانه باش و خواه چو شمع

آتشی بایدت به جان باشد

پیر صد ساله هم به مذهب من

عاشقی گر کند جوان باشد

برسد گل به صد بهار دگر

گر در آغوش بلبلان باشد

مست‌ام از جام کافری که مدام

بی می و جام سرگران باشد

 

۲

بود راهی ز دل یک راست تا دل

نه گام از وی خبر دارد نه منزل

زمان‌ها پیش تر ز ایجاد عالم

شد این ره باز بر اولاد آدم

طفیل آدمی اشیا دیگر

خورند از حاصل این بوستان بر

رموزش را که اهل ذوق دانند

گروهی عشق و جمعی شوق خوانند

اگر این شوق آمیزش نبودی

فلک هم هیچ در گردش نبودی

نه این ره قطع گردد از بریدن

نه دیواری توان پیش‌اش کشیدن

تو آن معنی که می‌خوانی وصال‌اش

بود این شوق روحانی مآل‌اش

در اشیا حب اگر ساری نباشد

همه اجزا کون از هم بپاشد

از منظومه‌ی نرگسدان


غنی‌ی کشمیری

ملا محمد طاهر غنی‌ی کشمیری

( شاعر پارسی‌گوی کشمیر)

[سده‌ی یازدهم ‌‌قمری / ۱۷ میلادی]

 

۲

جان را به کوی دوست روان می‌کنیم ما

یعنی که کار عشق به جان می‌کنیم ما

مطرب گر آرزوی تو فریاد ما بود

مانند نی به دیده فغان می‌کنیم ما

مشهور در سواد جهان از سخن شدیم

همچون قلم سفر به زبان می‌کنیم ما

نتوان چو زاهد از ره خشکی به کعبه رفت

کشتی به بحر باده روان می‌کنیم ما

ما را چو شمع مرگ بود خامشی غنی

اظهار زنده‌گی به زبان می‌کنیم ما 

 
           
       

بالای صفحه