_

 
       

 

 
       

 صفحه‌‌ی شعر هفته نامه‌‌ی ایرانیان (چاپ واشینگتن دی. سی )

 
           
       

گزینه‌‌ی صمصام کشفی

 
       

 

 
 

 

 

 

 
 

هفته نامه‌‌ی ایرانیان جمعه ها  منتشر می شود

   

  شماره‌ی ۵۱۶ ـ جمعه ۲۲ بهمن ۱۳۸۹

  No. 516 - Friday 11 February 2011

 
 

 

 

 
 

 

       
 

 تارنمای صمصام کشفی


تماس با صفحه‌‌ی شعر


 

   

 

محمدعلی سپانلو

زنده‌گی‌ی قلمدان

به دخترم شهرزاد

 

 

۱

خورشید

نارنجِ میان مِه است

دوشیزه ی قصه‌گو

از نقشِ ترنج و شکارگاه

آتش‌سا برخاست.

افروزنده‌ی شعله‌هاست

افسانه‌ی باغ‌ها

نیلوفر داغ‌ها . . .

 

 

 

۲

بر شاخه‌ی سدر و انار و اقاقیا

صدها کرور دستِ برنزی

کف می‌زنند با حرکاتی بخارگون

با نوری از گلابی و انگور

اکنون خزان مشتعل به زمستانی

                        از زبرجد و الماس می‌رسد

پلک به هم فشرده‌ی دل داده‌گان

در نور آسمان طلایی گشوده است

و شهرزاد

با قصه‌های میهن دورش

در آستان مدرسه‌ها غریب‌اند

 

 

 

۳

با رنگ و جلای بَرزَک و اکلیل

خورشید چو قاب آینه می‌تابد.

بر نردهی پل که خط نستعلیق است.

در مغربی از نسیم و فیروزه

در جنگلی از قناری و قرآن

آهوی قلمدان

برتاختن شکارچی می‌نگرد.

و در چمنِ خطوطِ ریحانی

دوشیزهی قصه‌گو

با موی سیاه‌ْموجِ خود می‌گذرد.

 

 

مهر ۱۳۶۳

 





 

 

مه‌ناز طالبی‌طاری

دو شعر

 

۱) راز

سایه‌ها

با خورشید می‌‌روند

با ماه برمی‌‌گردند

و شب باز

بی‌‌هراس

از من عبور می‌‌کند

تنها راز

که نرم کند نگاه را

می‌‌بینم

در جهانی سرشار از خیال

تنها نیستم

 

۲) بازی

دستی می‌‌ریزد

تاسی می‌‌جوید

می‌‌چرخد

بر محورِ خود

نمی‌‌بیند

در گریز از خویش

می‌‌نشیند

بر شماره‌یی

که سرنوشت‌اش

و شش اوجِ بودن‌اش را

در اوجِ شش بودن‌اش

می‌‌بلعد

فرودی ناگزیر

در پنجه‌ی سقوط

 

تنها یکی پنهان است

که نیست

زمستان ۲۰۱۱ - برلن


 

محمود معتقدی

سه اپیزد ناتمام / به رنگ شانه‌هایت

 

 

 ۱

هنوز/ با گلوی تو می خوا ند

پرنده‌ی خار زا ر و

دریایی کنا ر کودکی ها یت

وطن چه بوی خوشی دا رد

 

 

۲

کافی‌ست

موهایت  را / کمی پنهان کنی

این‌جا / خطبه/ به سبک تو می خوا نند

 

 

 ۳

صندلی و/ د ریا

هنوز بی‌هوده نیست

چقد ر/ کنا ر عاشقی‌های تو زیسته‌ام

به بوی سفر/  توهم‌چنان

تازه می‌شوی

 

 بهمن۱۳۸۹

 

 
           
       

بالای صفحه

 
       

   qبرای دیدن بخش صُحبَتِ گُل (نمونه‌هایی از شعر کلاسیک پارسی) این جا را کلیک کنید   q

 
         

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

         
       

صفحه‌‌ی شعر هفته نامه‌‌ی ایرانیان

 ( بخش دوم، شعر کهن )

 

 
       

گزینه‌‌ی صمصام کشفی

 
           
       

  شماره‌ی ۵۱۶ ـ جمعه ۲۲ بهمن ۱۳۸۹

  No. 516 - Friday 11 February 2011

 
 

در گلستانه

   

صُحبَتِ گُل

 
 

 هفته نامه‌‌ی ایرانیان

(چاپ واشینگتن دی. سی)

جمعه ها  منتشر می شود

 

   

 

 

عماره

ابومنصور عماره‌ی مروزی

[پایانه سده‌‌ی چهارم تا آغازه‌ی سده‌ی پنجم قمری / سده ی دهم میلادی]

 

۱

سوگند خورم کـ از تو برد حورا خوبی

خوبی‌ت عیان است چرا باید سوگند

جای کمرت شعر عماره است همانا

کـ از یافتن اش خیره شود و هم خردمند

 

۲

نبود ایچ مرا با بُتَم عتیب۱

مرابی گنهی کرد شیب‌شیب۲

ندارد بر آن زلف مشک بوی

ندارد بَرِ آن روی لاله زیب .

چنان تافته برگشتم از غمان

که گشتم از غم و اندیشه ناشکیب

 

 

۳

جهان ز برف اگر چند گاه سیمین بود

زمرد آمد و بگرفت جای توده‌ی سیم

بهارخانه‌ی کشمیریان به‌وقت بهار

به‌باغ کرده همه نقش خویشتن تسلیم

به‌دور باد همه روی آبگیر، نگر !

پشیزه ساخته بر شکل پشت ماهی‌ی شیم۳ .

 

 

۴

با چنگ سغدیانه و با بالغ۴ شراب

آمد به‌خان چاکر خود خواجه باصواب .

آتش ندیدی با آب ممتزج

اینک نگاه کن تو بدین جام و این شراب

جام بلور و لعل می‌ی صاف اندر او

گویی که آتشی ست برآمیخته به آب .

 

 

۱. عتیب: عتاب     

۲. شیب‌شیب: آشفته

۳. شیم: نوعی ماهی فلس‌دار که در پشت نقطه‌های سیاه دارد

۴. بالغ: قدح

 

 








 

 

بهرامی

استاد ابوالحسن علی بهرامی‌ی سرخسی

[پایانه سده‌‌ی چهارم تا آغازه‌ی سده‌ی پنجم قمری / سده ی دهم میلادی]

 

۱

ما هر دو، بُتا، گل دو رنگ‌ایم

بنگر به چه خواهم‌ات صفت کرد

یک نیمه‌ی آن توای به سرخی

وین نیمِ دگر من‌ام چنین زرد !

 

۲

شاه‌اسپرم۱ چو شاخ کشیده به گرد خویش

چون قُبّه‌ی زمرد بر شاخکی نزار

یا سبز جامه‌یی که چو بر ما کند گذر

از ساق برکشد به کف او دامن ازار

 

۳

بر روی برف زاغ سیه را نگاه کن

چون زلف بر رخ بت‌ام آن شمسه‌ی سپاه

یا چون یکی بساط فگنده حواصلی

و افگنده جای جای بدو رویه‌ی سپاه

 

 

۴

آن خوشه بین چنان‌که یکی خیک پر نبید

سر بسته و نبرده بدو دست هیچ‌کس

بر گونه‌ی سیاهی چشم‌است غژب۲ او

هم بر مثال مردمک چشم از او تَکَس۳

 

۱. شاه‌اسپرم: مرکب از: شاه و اسپرغم . ریحان

۲. غژب: دانه‌ی انگور تازه

۳. تَکَس: هسته‌ی انگور


 

اسدی

ابونصر علی بن احمد اسدی‌ی توسی

[سده‌ی پنجم قمری / یازدهم میلادی]

 

یکی دشت پیمای پرنّده راغ

پدیدار و رفتار زاغ و  نه زاغ

سیه‌چشم و گیسو فش۱ و مشک دُم

پری پوی و آهو تگ و گور سُم

کُه اندام و مه تازش و چرخ گرد

زمین کوب و دریا پر و ره نورد

به پستی چو آب و به بالا چو ابر

شناور چو ماغ و دلاور چو ببر

از اندیشه‌ی دل سبک پوی تر

ز رای خردمند ره جوی تر

چو شب بدو◦ لیکن چو بشتافتی

به تگ روزِ بگذشته دریافتی

به گامی شمردی کُه از روی روز

بدیدی شب از دور بر موی مور

بجستی به یک جستن از روی زم۲

بگشتی بناورد بر یک درم

چو بر آب جستی چو بر کوه راه

به روز از خور افزون بُدی شب ز ماه

بر او مژده بر چون راه اندر گرفت

جهان گفتی از باد تگ بر گرفت

چنان شد میان هوا تیز پوی

که چوگان بُدش دست و خورشید گوی

همی جست چون تیر و رفتار تیر

ز فعل‌اش زمین چون ز باد آبگیر

همی بست از گرد تک چشم مهر

همی کافت۳ از شیهه گوش سپهر

 

۱. فش: یال

۲. زم: رودخانه

۳. کافت: از مصدر کافیدن : کاویدن ــ کافت : کاوید

 
       

 

 
       

بالای صفحه