_

 
       

 

 
       

 صفحه‌‌ی شعر هفته نامه‌‌ی ایرانیان (چاپ واشینگتن دی. سی )

 
           
       

گزینه‌‌ی صمصام کشفی

 
       

 

 
 

 

 

 

 
 

هفته نامه‌‌ی ایرانیان جمعه ها  منتشر می شود

   

  شماره ی ۵۱۵ ـ جمعه ۱۵ بهمن ۱۳۸۹

  No. 515 - Friday 4 February 2011

 
 

 

 

 
           
 

 تارنمای صمصام کشفی


تماس با صفحه‌‌ی شعر


 

   

 

محمدرضا شفیعی کدکنی

سه شعر

 

۱)  زاغان

 

آنک شبِ شبانه‌ی تاريخ پر گشود

آنجا نگاه کن

انبوهِ بي‌کرانه‌ی اندوه!

اوه ! . . .

 

 

. . . زاغان به رویِ دهکده، زاغان به روی شهر

زاغان به رویِ مزرعه ، زاغان به روی باغ

زاغان به روی پنجره، زاغان به رویِ ماه

زاغان به روی آينه ها،

آه! . . .

از تیره و تبار همان زاغ

کش راند از سفینه‌ی خود نوح

اندوه بی‌کرانه و انبوه.

 

. . . زاغان به روی برف

زاغان به روی حرف

زاغان به روی موسقی و شعر

زاغان به روی راه . . .

 

.

.

 

... زاغان به روی هر چه تو بينی

از نور تا نگاه . . .

 

 

۲) شطح اول

 

 با همین واژه هایی که هرگز،

دعوی‌ی سِحر و اعجازشان نیست ،

 

 

مثل سار و قناری و قمری،

ــ که اگر چند پیغمبران‌اند ، ــ

آیه‌یی غیر آوازشان نیست .

 

 

بر من این لحظه وحی آمد از صبح ،

 کـ آن که بودی تو در انتظارش ،

جز تو خود هیچ کس نیست، باری ،

دیگران گر ندانند این را ،

 بی گمان دیدهی بازشان نیست .

 

 

۳)  شطح دوم

 

شهری که آن سوی شقایق می شود طالع ؛

در جادهی جادوی ابریشم،

( دروازههای عالمی دیگر ،

به روی آدمی دیگر،

آن عالم و آدم که حافظ آرزو می‌کرد)

نزدیک است .

 

 

آنک ،

شهری که از دروازه های آن ،

هم بوی جوی مولیان خیزد ؛

هم یاد یار مهربان آید.

 

 

حسین شرنگ

دو شعر

 

۱) به شادی‌ی زادروز ثمین کشفی

 

رقص هوشا سر نخل

به غژ غژ ریشه

پیچ خوشه‌های پُر

تاب دانه‌های خوش‌بو

پروین، درخت شیرین‌اش را در آغوش می‌کشد

شیر می‌‌دهد

از پستان دیوانه

ناهید پایین می‌‌آید

گم می‌‌شود میان نخل ها

رطب خوران با مارهای تشنه

سوی بوی آب

۲۲ سپتامبر ۲۰۱۰

 

 

۲) خیره به عدسی‌ کوانتومی : سینا مجیدی

 

خون ششصد هزار دلاری که دیگر شیهه نمی‌‌کشد

فریاد شهسوار رویا

اتاق خواب مجلل را

چار نعل می‌‌برد

زیبا سر بریده‌ی سرعت در ملحفه‌های لزج

زل می‌‌زند به غرب تاریخ

تندر سم ها

در رگبار جرینگ

گم می‌‌شود

سپیده در سراسر خود می‌‌لرزد

جانی سوار بانک

می‌ گسلد افسار

 


 

 

شیدا محمدی

یواش های قرمز

 

 

ویارِ پنجره هایم      به شبنم و خورشید

نفس های عمیق ابرها

نفس های عمیق دره ها.

 

 

دستانم از گندم زار می روید

 

از یک فکرِ مستی که همین الان به سرم می زند

ــ لخت شو        لخت شو محبوبم.

 

ویار صیح بهارم       به چشم‌هایت

روح بی‌قرار تیغ‌ها

روخ بارانی‌ی پنجره‌ها

ــ لخت شو        لخت شو محبوبم.

 

در خواب زیباترین وحشیی دنیام

تور را بیانداز در آب

زیر فلس‌های آبی    گلوی آتش آواز می‌خواند.

 

 

۲۵ مارچ ۲۰۰۸ ـ کاماریلو


 

 
           
       

بالای صفحه

 
       

   qبرای دیدن بخش صُحبَتِ گُل (نمونه‌هایی از شعر کلاسیک پارسی) این جا را کلیک کنید   q

 
         

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

         
       

صفحه‌‌ی شعر هفته نامه‌‌ی ایرانیان

 ( بخش دوم، شعر کهن )

 

 
       

گزینه‌‌ی صمصام کشفی

 
           
       

  شماره ی ۵۱۵ ـ جمعه ۱۵ بهمن ۱۳۸۹

  No. 515 - Friday 4 February 2011

 
 

در گلستانه

   

صُحبَتِ گُل

 
 

 هفته نامه‌‌ی ایرانیان

(چاپ واشینگتن دی. سی)

جمعه ها  منتشر می شود

 

   

 

 

بوشکور

ابوشکور بلخی

[سده‌ی چهارم قمری / دهم میلادی]

 

۱

تا کجا گوهریست و بشناسم

دست سوی دگر نپرواسم

می خورم تا چو نار بشکافم

می خورم تا چو خی برآماسم

این جهان سربه‌سر همه فرناس۱

از جهان من یگانه فرناسم .

 

۲

ساقیا مر مرا از آن می ده

که غم من بدو گسارده شد

در قنینه۲ برفت چون مه نو

در پیاله مه چهارده شد.

 

۳

ادب مگیر و فصاحت مگیر و شعر مگیر

نه من غریب‌ام و شاه جهان غریب نواز

اگر از من تو بد نداری باز

نکنی بی نیاز روز نیاز

نه مرا جای زیر سایه‌ی تو

نه ز آتش دهی به حشر جواز

زستن و مردن‌ات یکی‌ست مرا

غُلبَکَن‌در۳ چه باز یا چه فراز

راعی‌ی عدل ملک پرور او

گرگ را داده منصب نخراز۴.

 

۱. فرناس: غافل و نادان

۲. قنینه:  ظرف شیشه‌یی برای شراب

۳. غلبکن‌در: درِ پنجره دار

۴. پیشرو گله


ابوسعید

شیخ ابوسعیدفضل الله بن محمد ابوالخیر مهنه‌یی

[پایانه‌ی سده‌ی چهارم  تا آغازه‌ی پنجم قمری / دهم میلادی]

 

۱

وصل تو کجا و من مهجور کجا 

دُردانه کجا حوصله‌ی مور کجا

هر چند ز سوختن ندارم باکی 

پروانه کجا و آتش طور کجا

 

۲

تا درد رسید چشم خون‌خوار تو را 

خواهم که کشد جان من آزار تو را

یا رب که ز چشم زخم دوران هرگز 

دردی نرسد نرگس بیمار تو را

 

ابوسعید

شیخ ابوسعیدفضل الله بن محمد ابوالخیر مهنه‌یی

[پایانه‌ی سده‌ی چهارم  تا آغازه‌ی پنجم قمری / دهم میلادی]

 

۳

گفتی که من‌ام ماه نشابور سرا 

ای ماه نشابور نشابور تو را

آنِ تو تو را و آنِ ما نیز تو را 

با ما بنگویی که خصومت ز چرا

 

۴

در دیده به‌جای خواب آب است مرا 

زیرا که به دیدن‌ات شتاب است مرا

گویند بخواب تا به خواب ا‌ش بینی 

ای بی‌خبران چه جای خواب است مرا

 


 

ابن سینا

شیخ‌الرییس ابوعلی حسین، مشهور به ابوعلی‌سینا

(پور سینا)

[پایانه‌ی سده‌ی چهارم تا آغازه‌ی پنجم ‌قمری / دهم و یازدهم میلادی]

 

۱

آتش چو فكند باد در خرمن گل

بر خاك چكيد آبِ پيراهن گل

اي ساقي‌ی مي‌ دست تو و دامن من

وي دختر رز خون تو در گردن گل

 

۲

اي دل همه جا بر عاشقي نوش چو گل

پيوسته لباسِ عاشقي پوش چو گل

چون شمع زبان آتشين دارد عشق

زنهار مباش پنبه در گوش چو گل

 

۳

عشاق بر آمدند پيرامُن گل

يك‌باره دست بر دامن گل

وز بس كه همي كشيد پيراهن گل

آن‌گه به‌هزار شاخ شد بر تن گل

 

۴

ماايم نهفته گريه در خنده چو گل

مرده بُدمي و از دمي زنده چو گل

خود را به همه ميان در افكنده چوگل

واندر همه مجمعي پراكنده چوگل

 

سعيد نفيسي در باره‌ی این رباعی‌ها مي‌نويسد: اين‌هادر سفينه‌یی که در سده‌ی هفتم قمری گردآمده و متعلق به ملك الشعر اي بهار است، آورده شده‌اند. این سفینه اشعار بسياري دارد كه در كتاب هاي ديگران نتوان يافت وبه نام ابن سينا ثبت شده است.

 
       

 

 
       

بالای صفحه